پلی وینیل پیرولیدون
پلی وینیل پیرولیدون (Polyvinylpyrrolidone – PVP) یک پلیمر مصنوعی است که از پلیمریزاسیون مونومر وینیل پیرولیدون (N-vinylpyrrolidone) به دست می آید. PVP به دلیل خواص منحصر به فردش در طیف وسیعی از کاربردها در صنایع مختلف استفاده می شود:
پلی وینیل پیرولیدون به راحتی در آب و الکل ها حل می شود، اما در حلال های غیر قطبی مانند هیدروکربن های آلیفاتیک نامحلول است. به طور کلی بی اثر از نظر شیمیایی و بیولوژیکی است، که آن را برای استفاده در محصولات پزشکی و دارویی مناسب می کند.
قابلیت تشکیل فیلم های شفاف و چسبنده دارد. می تواند به عنوان تثبیت کننده برای کلوئیدها یا سوسپانسیون ها استفاده شود. می تواند مقادیر زیادی آب را جذب کند، که در کاربردهایی مثل محصولات مراقبت از پوست مفید است.
پلی وینیل پیرولیدون (PVP) یکی از پرکاربردترین پلیمرهای محلول در آب دنیاست که تقریباً در هر جا که نیاز به چسبندگی، تثبیت، غلیظ کنندگی یا تشکیل فیلم باشد، از آن استفاده می شود.
پلی وینیل پیرولیدون با وزن مولکولی مختلف تولید می شود که هر کدام برای کاربردهای خاصی مناسب هستند. معمولاً با نام هایی مانند K-15، K-30، K-90 و غیره شناخته می شوند، که نشان دهنده وزن مولکولی و خواص ویسکوزیته آنها است.
پلی وینیل پیرولیدون (PVP) K90 یکی از انواع PVP است که بر اساس وزن مولکولی و ویسکوزیته طبقه بندی می شود. K90 نشان دهنده این است که این نوع PVP دارای وزن مولکولی بسیار بالایی است و در نتیجه خواص ویژه ای در کاربردهای مختلف دارد. در اینجا به برخی از خصوصیات و کاربردهای PVP K90 اشاره می کنم:
خصوصیات:
وزن مولکولی: PVP K90 وزن مولکولی متوسط حدود 1,000,000 تا 1,500,000 دالتون دارد، که آن را به یکی از پلیمرهای با وزن مولکولی بالای PVP تبدیل می کند.
ویسکوزیته: به دلیل وزن مولکولی بالا، این نوع PVP ویسکوزیته بالایی در محلول های آبی دارد.
حلالیت: مانند سایر انواع PVP در آب و الکل ها حل می شود، اما به دلیل وزن مولکولی بالا، ممکن است زمان بیشتری برای حل شدن کامل نیاز داشته باشد.
PVP K90 به دلیل وزن مولکولی بالا، برای کاربردهایی مناسب است که نیاز به ویسکوزیته بالاتر، تثبیت قوی تر و یا ایجاد فیلم های مقاوم تر دارند. هرچند که استفاده از آن ممکن است در برخی موارد به دلیل ویسکوزیته بالا، چالش های فرمولاسیونی ایجاد کند.
پلی وینیل پیرولیدون (PVP) K30 یکی از رایج ترین و پرکاربردترین انواع PVP است که بر اساس وزن مولکولی و ویسکوزیته طبقه بندی می شود. K30 نشان دهنده این است که این نوع PVP وزن مولکولی متوسط دارد و برای طیف وسیعی از کاربردها مناسب است. در اینجا به برخی از خصوصیات و کاربردهای PVP K30 اشاره می کنم:
خصوصیات:
وزن مولکولی: PVP K30 معمولاً وزن مولکولی متوسط حدود 40,000 تا 54,000 دالتون دارد، که آن را به یک گزینه متعادل بین وزن مولکولی بالا و پایین تبدیل می کند.
ویسکوزیته: نسبت به K90 ویسکوزیته کمتری دارد که باعث می شود برای کاربردهایی که نیاز به محلول های روان تر دارند مناسب باشد.
حلالیت: به راحتی در آب و الکل ها حل می شود، و حلالیت خوبی در حلال های قطبی دارد.
پلی وینیل پیرولیدون (PVP) به دلیل خواص منحصر به فردش، در طیف وسیعی از کاربردها در صنایع مختلف استفاده می شود. در اینجا به برخی از کاربردهای اصلی PVP اشاره می کنم:
دارویی:
بایندر در قرص ها و کپسول ها: PVP به عنوان یک عامل اتصال دهنده در فرمولاسیون های دارویی استفاده می شود تا قرص ها و کپسول ها ساختار و یکپارچگی خود را حفظ کنند.
تثبیت کننده داروها: برای تثبیت داروها در محلول ها یا سوسپانسیون ها، به خصوص در داروهای تزریقی.
امولسیفایر: در فرمولاسیون های دارویی برای ایجاد امولسیون های پایدار.
محلول های پلاسمای جایگزین: به دلیل خاصیت کولوئیدی، در محلول های پلاسمای جایگزین برای حفظ حجم خون.
آرایشی و بهداشتی:
مرطوب کننده و تثبیت کننده: در کرم ها، لوسیون ها، شامپ ها و محصولات مراقبت از مو برای حفظ رطوبت و پایداری محصول.
استحکام دهنده رنگ: در محصولات آرایشی برای جلوگیری از پخش شدن رنگدانه ها.
فیلم سازی: برای ایجاد فیلم های محافظ روی پوست یا مو.
صنعتی:
پوشش ها و فیلم ها: به عنوان بخشی از فرمولاسیون پوشش های محافظ، رنگ ها و جوهرها برای بهبود چسبندگی و دوام.
ضخیم کننده: در رنگ ها و مواد آرایشی برای کنترل ویسکوزیته.
عامل تصفیه: در فرآیندهای صنعتی برای تصفیه مایعات، مانند تصفیه نوشیدنی ها.
غذایی:
کلاریفایر: در تولید نوشیدنی ها مثل آبجو و شراب برای کلاریفایشن یا شفاف سازی.
تثبیت کننده: در مواد غذایی برای جلوگیری از ته نشین شدن مواد جامد.
تکنولوژی پزشکی:
جاذب ها در دیالیز: برای جذب مواد نامطلوب در فرآیندهای تصفیه خون.
مواد کمکی در آزمایش های پزشکی: به عنوان عامل تثبیت کننده در کیت های آزمایش و روش های تشخیصی.
دیگر کاربردها:
چسب ها: به عنوان تقویت کننده یا چسبندگی در چسب های مختلف.
باتری ها: در ساخت الکترولیت های جامد برای باتری ها.
مواد ضدعفونی کننده: به عنوان یکی از مواد تشکیل دهنده در برخی محلول های ضدعفونی کننده.
PVP به دلیل خواصی مانند حلالیت بالا در آب و الکل ها، توانایی تشکیل فیلم ها، و بی اثری بیولوژیکی، کاربردهای بسیار گسترده ای دارد. هر کاربرد خاص ممکن است به نوع خاصی از PVP با وزن مولکولی متفاوت نیاز داشته باشد.
تولید پلی وینیل پیرولیدون (PVP) معمولاً از طریق پلیمریزاسیون رادیکال آزاد وینیل پیرولیدون انجام می شود. در اینجا مراحل اصلی تولید PVP آمده است:
تولید مونومر (وینیل پیرولیدون):
ابتدا وینیل پیرولیدون (VP) از طریق واکنش های شیمیایی مانند آمیناسیون بوتیرولاکتون با آمونیاک تولید می شود.
پلیمریزاسیون:
پلیمریزاسیون وینیل پیرولیدون معمولاً در حضور یک آغازگر رادیکال آزاد (مانند پراکسیدها یا آزو ترکیبات) انجام می شود.
این واکنش می تواند در محلول های آبی، حلال های آلی یا به صورت توده ای انجام شود. رایج ترین روش پلیمریزاسیون در محلول آبی است زیرا PVP در آب محلول است.
کنترل پلیمریزاسیون:
مقدار و نوع آغازگر، دما و زمان واکنش برای کنترل وزن مولکولی و توزیع اندازههای پلیمر به کار می رود. با تنظیم این پارامترها، می توان PVP با درجه های مختلف پلیمریزاسیون تولید کرد.
خاتمه واکنش:
واکنش معمولاً با اضافه کردن یک ماده خنثی کننده یا با رسیدن به نقطه ای که مونومرهای باقی مانده کم شده اند، متوقف می شود.
جداسازی و تصفیه:
پس از پلیمریزاسیون، محصول را باید از حلال جدا کرد. این کار می تواند شامل تبخیر حلال، رسوب دهی یا فیلتراسیون باشد.
محصول نهایی باید شسته و خشک شود تا هرگونه ناخالصی یا حلال باقی مانده حذف شود.
این فرآیندها ممکن است بسته به تولیدکننده و کاربرد نهایی PVP متفاوت باشند، اما اصول کلی به همین شکل هستند.
جایگزین های پلی وینیل پیرولیدون (PVP) بسته به کاربرد خاص آن می توانند متفاوت باشند. در اینجا برخی از جایگزین های معمول برای PVP در کاربردهای مختلف آورده شده است:
در صنعت داروسازی:
پلی اتیلن گلیکول (PEG): به عنوان یک حامل دارویی یا پایدارکننده.
پلی وینیل الکل (PVA): برای کاربردهایی که نیاز به فیلم سازی دارند.
سلولز و مشتقات آن (مانند هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، HPMC): به عنوان عوامل غلظت دهنده و پایدارکننده.
در محصولات آرایشی و بهداشتی:
پلی اکریلامید: به عنوان عامل غلظت دهنده.
پلی سوربات ها: پلی سوربات 20 و پلی سوربات 80 به عنوان امولسیفایر و تثبیت کننده.
گلیسیرین: به عنوان یک مرطوب کننده.
در صنعت چاپ و رنگ:
پلی وینیل استات (PVA): به عنوان چسب یا پایدارکننده در جوهرها.
اکریلات ها: به عنوان پایه های پلیمری در رنگ ها و جوهرها.
در فیلم ها و پوشش ها:
سلولز استات: برای تولید فیلم های شفاف.
پلی وینیل بوتیرال (PVB): جایگزینی در پوشش های محافظ.
در صنعت غذایی:
گام های طبیعی مانند زانتان گام، گوارگام، و کاراگینان: به عنوان غلظت دهنده و پایدارکننده.
هر یک از این جایگزین ها ممکن است ویژگی ها و نقاط قوت و ضعف خاص خود را داشته باشند. انتخاب جایگزین به مشخصات فنی مورد نیاز، سازگاری با سایر مواد، هزینه و ملاحظات زیست محیطی بستگی دارد. همچنین، تست های عملکردی برای اطمینان از اینکه جایگزین انتخاب شده به همان اندازه مؤثر است، ضروری هستند.
برای خرید پلی وینیل پیرولیدون و کسب اطلاعات بیشتر می توانید با شرکت آرکا شیمی گستر سپیدار وارد کننده مواد اولیه آرایشی بهداشتی با شماره های 02182801442 و 09026715830 در تماس باشید.
سوالات متداول
1. پلی وینیل پیرولیدون (PVP) چیست و چه کاربردی دارد؟
پلی وینیل پیرولیدون یک پلیمر محلول در آب است که در داروسازی، آرایشی و صنایع غذایی استفاده می شود. به عنوان چسب، امولسیفایر و عامل پایدارکننده در قرص ها، کرم ها و شامپوها کاربرد دارد. همچنین در تولید چسب و جوهر استفاده می شود. این ماده غیرسمی و ایمن است.
2. آیا پلی وینیل پیرولیدون برای مصرف خوراکی بی خطر است؟
بله، PVP در گرید خوراکی (E1201) ایمن و مورد تأیید سازمان های بهداشتی است. در داروسازی به عنوان چسب در قرص ها و در صنایع غذایی به عنوان پایدارکننده استفاده می شود. در موارد نادر ممکن است باعث حساسیت شود. از گرید مناسب استفاده کنید.
3. PVP در چه صنایعی استفاده می شود؟
این پلیمر در داروسازی (قرص ها و محلول ها)، آرایشی (شامپو و کرم)، و صنایع غذایی (پایدارکننده) کاربرد دارد. در نساجی، چسب سازی و تولید غشاهای فیلتراسیون نیز استفاده می شود. خواص محلول در آب آن کاربردهای گسترده ای ایجاد می کند.
4. چگونه پلی وینیل پیرولیدون را حل کنیم؟
PVP به راحتی در آب سرد یا گرم حل می شود. آن را به آرامی به آب اضافه کرده و هم بزنید تا محلول یکنواخت شود. در حلال های آلی مانند اتانول نیز محلول است. از تجهیزات ایمنی مانند دستکش هنگام کار استفاده کنید.
5. آیا پلی وینیل پیرولیدون برای پوست مضر است؟
خیر، PVP در محصولات آرایشی ایمن و غیرتحریک کننده است. در شامپوها، کرم ها و ژل ها به عنوان غلیظ کننده استفاده می شود. برای پوست های حساس، تست حساسیت توصیه می شود. از تماس با چشم در غلظت های بالا خودداری کنید.
6. تفاوت PVP و HPMC چیست؟
PVP محلول تر در آب و الکل است و در داروسازی به عنوان چسب قوی تر عمل می کند. HPMC بیشتر به عنوان غلیظ کننده و ژل ساز استفاده می شود. هر دو غیرسمی هستند اما کاربردشان به فرمولاسیون بستگی دارد. PVP در دماهای بالا پایدارتر است.
7. آیا پلی وینیل پیرولیدون زیست تخریب پذیر است؟
PVP زیست تخریب پذیری محدودی دارد و ممکن است در محیط زیست تجمع یابد. دفع باید طبق مقررات زیست محیطی انجام شود. از ریختن مقادیر زیاد در فاضلاب خودداری کنید. روش های بازیافت یا خنثی سازی توصیه می شود.
aminvalipoor –
در پزشکی، داروسازی، آرایشی و بهداشتی و تولید صنعتی کاربرد دارد و امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. PVP گاهی اوقات به عنوان پلاستیک شناخته می شود.
مریم سعادت –
ماده اولیه برای جلوگیری از تداخل رنگ برای مایع لباسشویی رنگین چی پیشنهاد میدید؟
arkachem –
میتونید از پلی وینیل پیرولیدون، پلی آکریلات ها، cmc ، آنزیم های سلولاز، سدیم سیترات و نمک های فسفونیک اسید استفاده کنید، پلی وینیل الکل k30 مقرون به صرفه تر هست
حمید رشیدی –
سلام قیمت پوویدون کا ۳۰ در حد صد کیلو چقدر میشه ؟ممنون
arkachem –
سلام قیمت به ایمیل شما ارسال خواهد شد
مجتبی دشتی –
برای تولید قرص گیاهی که سختی قرص زیاد بشه معمولا کدوم استفاده میشه.
arkachem –
برای افزایش سختی قرص و بهبود خواص فشردگی، تقریباً همیشه از PVP K30 (پویدون K30) استفاده میشه