ایزوتیازولین ها گروهی از ترکیبات شیمیایی ضدمیکروبی قوی هستند که به عنوان نگهدارنده و ضدکپک در محصولات مختلف استفاده می شوند. ایزوتیازولین ها به صورت مایع یا پودر عرضه می شوند و در صنایع رنگ و رزین، چسب، محصولات آرایشی و بهداشتی، شوینده ها و سیستم های خنک کننده کاربرد گسترده دارند. با این حال، به دلیل خطر حساسیت زایی و تحریک پوست و چشم، در سال های اخیر محدودیت های زیادی بر غلظت استفاده از آنها اعمال شده است.
| نام انگلیسی | 5-Chloro-2-methyl-4-isothiazolin-3-one / 2-Methyl-4-isothiazolin-3-one (CMIT/MIT) |
| فرمول شیمیایی | C₄H₄ClNOS (CMIT) – C₄H₅NOS (MIT) |
| CAS Number | 26172-55-4 / 2682-20-4 |
| چگالی | ۱.۲۵ – ۱.۳۳ g/cm³ |
| حلالیت | کاملاً محلول در آب |
| pH محصول | ۲.۵ – ۵.۰ |
| حداکثر دمای پایداری | تا ۶۰–۷۰ درجه سانتی گراد |
| گواهینامه ها | حلال، COA، MSDS، TDS |
| تاریخ انقضا | ۲۴ ماه از تاریخ تولید |
| کشور سازنده | ایران |
ایزوتیازولین (Isothiazolinone) یک ترکیب شیمیایی هتروسیکلیک است که به عنوان یک بایوساید (بیوساید) و نگهدارنده در محصولات مختلف استفاده می شود. ساختار ایزوتیازولین دارای یک حلقه 5 عضوی است که شامل نیتروژن و گوگرد است. فرمول شیمیایی ایزوتیازولین بایوساید C₃H₃NOS است. این ماده معمولاً به صورت مایع شفاف با رنگ سبز روشن یا زرد کم رنگ تولید شده و به دلیل خاصیت ضد میکروبی، به عنوان یک ماده نگهدارنده و ضدعفونی کننده به کار می رود.
نگهدارنده متیل کلرو ایزوتیازولینون و متیل ایزوتیازولینون مشتقات معروف آن هستند که به تنهایی یا در ترکیب با هم در محصولات استفاده می شوند. به عنوان مثال، مخلوط MIT/CMIT به عنوان کیتون (Kathon) شناخته می شود که یک نگهدارنده معروف در محصولات آرایشی و بهداشتی است.
ایزوتیازولین در دو غلظت اصلی در بازار ایران موجود است که هر کدام برای کاربردهای متفاوتی مناسب اند.
ایزوتیازولین 14 درصد غلظت بالاتری از ماده فعال دارد. معمولاً برای استفاده در محیط های صنعتی یا تجاری که نیاز به کنترل قوی تر میکروب ها دارند، مناسب است. برای تصفیه آب در سیستم های صنعتی مانند برج های خنک کننده، سیستم های گرمایشی و تصفیه آب در کارخانجات، در صنایع کاغذ و پالپ برای جلوگیری از رشد میکروب ها و در رنگ ها، پوشش ها و چسب ها برای نگهداری طولانی مدت استفاده می شود.
محصولات با غلظت بالاتر مثل 14 درصد نیاز به مراقبت های ایمنی بیشتری دارند زیرا پتانسیل بیشتری برای ایجاد حساسیت یا واکنش های آلرژیک دارند، به خصوص اگر به صورت مستقیم یا با غلظت بالا با پوست تماس پیدا کنند.
ایزوتیازولین 1.5 درصد با غلظت کمتر، بیشتر برای کاربردهای کم ریسک تر یا حساس تر مانند برخی محصولات آرایشی و بهداشتی یا در سیستمهایی که نیاز به اثرات ملایم تر دارند، استفاده می شوند.
در محصولات شوینده و پاک کننده های خانگی که تماس مستقیم با پوست دارند و باید ریسک حساسیت را کاهش دهند. ممکن است در برخی کاربردهای صنعتی که به غلظت بالای نگهدارنده نیاز ندارند استفاده شود، اما این کمتر رایج است.
رایج ترین مشتقات ایزوتیازولین موارد نام برده شده هستند که اغلب به صورت مخلوط (مانند Kathon) عرضه می شوند:
متیل ایزوتیازولینون به دلیل خاصیت ضد میکروبی قوی، به خصوص در مبارزه با باکتری ها، قارچ ها و کپک ها، در صنایع مختلف محبوب است. یک هتروسیکل با یک حلقه 5 عضوی شامل گوگرد و نیتروژن است که یک گروه متیل به آن متصل شده است. این ماده به تنهایی یا در ترکیب با (CMIT) استفاده می شود. در سیستم های تصفیه آب صنعتی، برج های خنک کننده و دیگر کاربردهای آبی برای جلوگیری از رشد میکروب ها کاربرد دارد.
متیل کلروایزوتیازولینون با فرمول مولکولی C₄H₄ClNOS، یک ترکیب آلی هتروسیکلیک سفیدرنگ جامد است که با اکسیداسیون گروه های تیول در پروتئین های سلولی، رشد باکتری های گرم مثبت و گرم منفی، قارچ ها، مخمرها و حتی برخی جلبک ها را به طور مؤثر مهار می نماید.
کاربردهای گسترده آن شامل محصولات مراقبت شخصی مانند شامپوها، لوسیون ها، صابونها و محصولات شستشو، همچنین مواد شوینده خانگی، رنگ ها، چسب ها، روغن های صنعتی، سوخت ها و سیستم های خنک کننده است، جایی که پایداری بالا در محیط های آبی و طیف وسیع فعالیت ضدمیکروبی آن را ایده آل می سازد.
بنزایزوتیازولینون یا BIT یکی از اعضای این خانواده است که دارای فعالیت ضد باکتری، قارچ کش و ضد جلبک است که آن را به یک نگهدارنده موثر در محیط های آبی و غیرآبی تبدیل می کند. این ماده در طیف وسیعی از pH (تقریباً 4 تا 9) پایدار است، اما در شرایط قلیایی بالا ممکن است تجزیه شود. در آب نسبتاً محلول است و در بسیاری از حلال های آلی نیز حل می شود.
OIT یا اکتیل ایزوتیازولینون با فرمول مولکولی C₁₁H₁₉NOS، یک ترکیب جامد زردرنگ یا مایع کهربایی است. این ماده با مهار آنزیم های حیاتی میکروارگانیسم ها، به ویژه قارچ ها و کپک ها، رشد آنها را کنترل می نماید و اغلب در غلظت های پایین (معمولاً ۰.۰۰۵ تا ۰.۱ درصد) مؤثر است.
کاربردهای اصلی OIT شامل نگهدارنده در رنگ ها، پوشش ها، چسب ها، مهر و موم ها، امولسیون های پلیمری، محصولات چوبی، چرم، روغن های روان کننده و سیستم های خنک کننده صنعتی است، جایی که پایداری بالا در برابر تخریب و فعالیت گسترده ضدمیکروبی آن را مناسب می سازد، به ویژه برای جلوگیری از رشد کپک در فیلم های خشک.
DCOIT یا DCOI یا دی کلرواکتیل ایزوتیازولینون با فرمول مولکولی C₁₁H₁₇Cl₂NOS، به دلیل پایداری بالا در برابر نور UV و شرایط اسیدی، در غلظت های پایین مؤثر است و کاربرد اصلی آن به عنوان عامل ضدخزه (antifouling) در رنگ های دریایی، پوشش های محافظتی کشتی ها و سازه های زیرآبی است؛ همچنین در رنگ ها، پوشش ها، چسب ها، مواد ساختمانی و نگهدارنده های صنعتی برای جلوگیری از رشد میکروبی در فیلم های خشک استفاده می شود.
ایزوتیازولین (Isothiazolinone) به عنوان یک بایوساید (Biocide) و نگهدارنده در صنایع مختلف استفاده می شود. ایزوتیازولین به دلیل خواص ضدمیکروبی، ضدباکتریایی و ضدقارچی در صنایع آرایشی و بهداشتی، تصفیه آب، شیمیایی، داروسازی، کشاورزی و ضدعفونی تجهیزات پزشکی کاربردهای گسترده ای دارد.
این ماده به عنوان نگهدارنده در شامپوها، کرم ها، رنگ های پایه آب، چسب ها و سیستم های آبی صنعتی نقش مهمی ایفا می کند. با این حال، به دلیل پتانسیل ایجاد حساسیت پوستی و اثرات زیست محیطی، استفاده از آن باید در غلظت های مجاز (معمولاً کمتر از 0.1%) و با رعایت نکات ایمنی انجام شود.
ایزوتیازولین به دلیل خواص نگهدارنده و ضدمیکروبی در محصولات آرایشی و بهداشتی به طور گسترده استفاده می شود.
نگهدارنده در محصولات مراقبت شخصی: ایزوتیازولین در شامپو، نرم کننده های مو، صابون های مایع، کرم های ضدآفتاب، لوسیون ها، دستمال های مرطوب و محصولات آرایشی مانند کرم پودر و ریمل برای جلوگیری از فساد میکروبی و افزایش ماندگاری محصول تا قبل از تاریخ انقضا استفاده می شود.
شوینده ها: در مایعات ظرفشویی، دستشویی و پاک کننده های خانگی به عنوان یک عامل ضدباکتری و ضدقارچ برای حفظ کیفیت محصول به کار می رود.
جایگزین فرمالدهید: به عنوان جایگزینی ایمن تر برای فرمالدهید (که سرطان زا شناخته شده) در محصولات شوینده و بهداشتی استفاده می شود.
محصولات مراقبت از مو: به ویژه مشتقات آن مانند (MIT) و (MCI) در شامپوها و حالت دهنده های مو برای جلوگیری از رشد میکروب ها استفاده می شوند.
ایزوتیازولین به دلیل خاصیت گندزدایی در سیستم های آبی کاربرد گسترده ای دارد.
کنترل میکروارگانیسم ها: در برج های خنک کننده، سیستم های تصفیه آب و فاضلاب، و مخازن ذخیره آب برای جلوگیری از رشد باکتری ها، جلبک ها و قارچ ها استفاده می شود.
ضدجلبک و ضدباکتری: در دوزهای پایین (مانند 0.01% یا 100 ppm) به عنوان یک عامل ضدجلبک و ضدباکتری در سیستم های آبی صنعتی عمل می کند.
سیستم های پاستوریزه و خنک کننده: در پاستوریزه های آبجوسازی و سیستم های خنک کننده آب برای جلوگیری از آلودگی بیولوژیکی به کار می رود.
ایزوتیازولین در صنایع مختلف به عنوان یک ماده نگهدارنده و کنترل کننده میکروبی استفاده می شود.
تولید رنگ و لاک: در رنگ های پایه آب، امولسیون های لاتکس و لاک های چوبی برای جلوگیری از رشد میکروب ها و قارچ ها استفاده می شود.
چسب سازی: در تولید چسب ها برای جلوگیری از فساد میکروبی و افزایش ماندگاری محصول به کار می رود.
صنعت کاغذسازی: ایزوتیازولین در کاغذسازی و در سیستم های خمیر کاغذ و فرآیندهای تولید کاغذ برای جلوگیری از رشد باکتری ها و قارچ ها استفاده می شود و از تشکیل لجن میکروبی در ماشین آلات کاغذسازی جلوگیری می کند.
صنعت نفت و استخراج: در سیستم های استخراج نفت و مخازن ذخیره سوخت برای جلوگیری از آلودگی میکروبی و تشکیل لجن استفاده می شود و از تشکیل بیوفیلم در خطوط لوله و تجهیزات جلوگیری می کند.
فلزکاری: مشتقات آن مانند (BIT) در مایعات فلزکاری و برش برای کنترل میکروب ها به کار می روند.
جوهرهای پرینتر و مصالح ساختمانی: در جوهرهای چاپ و مصالح ساختمانی پایه آب برای جلوگیری از رشد قارچ ها و باکتری ها استفاده می شود.
ایزوتیازولین و مشتقات آن در داروسازی کاربردهای محدودی دارند.
تولید داروهای ضدباکتری و ضدقارچ: برخی مشتقات آن مانند سولفادیازین در آنتی بیوتیک ها و کلوکوئین در درمان مالاریا استفاده می شوند.
مواد اولیه شیمیایی: در سنتز ترکیبات دارویی به عنوان ماده اولیه یا واسطه شیمیایی به کار می روند.
تولید داروهای ضدافسردگی: در برخی فرمولاسیون های دارویی برای تولید داروهای ضدافسردگی استفاده می شود.
ایزوتیازولین در صنعت کشاورزی به عنوان یک ماده محافظ و کنترل کننده میکروبی استفاده می شود.
آفت کش ها: برای کنترل قارچ ها، باکتری ها و جلبک ها در محصولات کشاورزی به کار می رود.
محافظت از محصولات چوبی: در تولید مواد محافظ چوب برای جلوگیری از رشد قارچ ها و کپک ها استفاده می شود.
ایزوتیازولین در ضدعفونی کننده های لوازم پزشکی برای جلوگیری از آلودگی میکروبی استفاده می شود.
ضدعفونی کننده های پزشکی: در محلول های ضدعفونی کننده برای استریل کردن تجهیزات پزشکی و سطوح بیمارستانی به کار می رود.
نگهداری تجهیزات: در محلول های نگهداری تجهیزات پزشکی برای جلوگیری از رشد میکروب ها استفاده می شود.
کاربرد ایزوتیازولینون ها در مواد غذایی محدود است و با مقررات دقیق کنترل می شود. در بسیاری از مناطق، از جمله اتحادیه اروپا و ایالات متحده، استفاده از این ماده در مواد غذایی مستقیماً مجاز نیست. این به دلیل نگرانی های مربوط به ایمنی و سمیت احتمالی در مصرف خوراکی است.
مشتقات بایوساید ایزوتیازولینون کاربرد گسترده ای به عنوان نگهدارنده های لاتکس پیدا کرده اند. بیشتر امولسیون های لاتکس بر پایه آب هستند و مستعد حمله میکروبی هستند. بایوسیدها به طور معمول پس از تمام مراحل پردازش برای محافظت از لاتکس در برابر حمله میکروبی، به لاتکس کامل اضافه می شوند.
متیل کلرو ایزوتیازولینون برای پوست، یک ماده نگهدارنده در بسیاری از محصولات مراقبت از پوست است که از رشد قارچ ها، مخمرها و باکتری ها جلوگیری می کند. بسیاری از افراد به آن حساسیت دارند یا ممکن است به آن حساسیت داشته باشند. باید در غلظت های کم استفاده شود.
کیتون به دلیل ترکیبات شیمیایی خود، در طیف گسترده ای از محصولات زیبایی استفاده می شود. این موارد شامل مرطوب کننده ها و همچنین محصولات آرایشی و مراقبت از مو می شود. می توانید این ماده را در موارد زیر پیدا کنید:
برگه اطلاعات ایمنی مواد (MSDS) برای ایزوتیازولینون (Isothiazolinone) حاوی اطلاعات جامعی در مورد ویژگی ها، خطرات و اقدامات ایمنی مرتبط با این ماده شیمیایی است. در زیر، اطلاعات MSDS تیازین به صورت جدولی جامع ارائه شده است که بر اساس استانداردهای رایج MSDS (مانند استاندارد 16 بخشی OSHA یا GHS) تنظیم شده و از منابع موجود استخراج شده است. توجه داشته باشید که اطلاعات دقیق ممکن است بسته به تولیدکننده یا غلظت محصول (مانند 1.5% یا 14%) کمی متفاوت باشد، اما این جدول یک نمای کلی ارائه می دهد.
| بخش | توضیحات |
| طبقه بندی خطر | حساسیت زای پوستی (H317)
خورندگی/تحریک پوست و چشم (H314) سمیت حاد برای محیط زیست آبزی (H400) |
| علائم خطر (GHS) | علامت خطر خورندگی، تحریک کننده، خطر زیست محیطی |
| عبارات خطر | ممکن است باعث حساسیت پوستی شود.
باعث سوختگی شدید پوست و آسیب به چشم می شود. برای موجودات آبزی بسیار سمی است. |
| درصد خلوص | 1.5% یا 14% در محلول های آبی |
| تماس با پوست | محل تماس را بلافاصله با آب فراوان به مدت حداقل 15 دقیقه شستشو دهید.
در صورت بروز تحریک یا حساسیت، به پزشک مراجعه کنید. |
| تماس با چشم | چشم ها را با آب تمیز به مدت 15 دقیقه شستشو دهید.
فوراً به پزشک مراجعه کنید |
| پایداری | پایدار در شرایط عادی
در دمای بالا یا pH قلیایی تجزیه می شود |
| مقررات | در اتحادیه اروپا، استرالیا و نیوزیلند، BIT در لوازم آرایشی ممنوع است.
محدودیت استفاده MIT/CMIT در محصولات آرایشی |
روش تولید ایزوتیازولینون ها شامل چندین مرحله پیچیده شیمیایی است که به طور کلی به سنتز شیمیایی بستگی دارد. در اینجا یک خلاصه از فرآیند کلی تولید (MIT) و (CMIT)، که دو عضو معروف از این خانواده هستند، آورده شده است:
1. سنتز اولیه:
ترکیبات پایه: فرآیند با ترکیب مواد شیمیایی اولیه مانند مشتقات آمینو اسیدها، معمولاً سیستئین یا مشتقات آن، شروع می شود. این مواد اولیه با محلول های قلیایی یا اسیدی واکنش داده می شوند تا حلقه ایزوتیازولین شکل بگیرد.
2. کلراسیون:
سنتز CMIT: برای تولید متیل کلروایزوتیازولینون، کلر به حلقه ایزوتیازولینون اضافه می شود که منجر به تشکیل CMIT می شود. این واکنش معمولاً در شرایط کنترل شده با استفاده از کلر گازی یا هیپوکلریت سدیم انجام می شود.
3. متیلاسیون:
سنتز MIT: برای تولید، یک گروه متیل به مولکول اضافه می شود. این معمولاً با استفاده از متیلاسیون کننده هایی مانند دی متیل سولفات یا متیل کلرید انجام می گیرد.
4. تصفیه:
تصفیه و جداسازی: محصولات حاصل از واکنش های شیمیایی نیاز به تصفیه دارند. این شامل فرآیندهایی مانند فیلتراسیون، استخراج با حلال ها، تقطیر و کریستالیزاسیون برای جداسازی آنها از ناخالصی ها و واکنش های جانبی می شود.
5. فرمولاسیون:
آماده سازی برای کاربرد: بسته به کاربرد نهایی، این مواد ممکن است به صورت محلول های آبی یا در ترکیب با دیگر مواد فرموله شوند. این مرحله شامل تنظیم pH، غلظت و اضافه کردن تثبیت کننده ها یا تقویت کننده های اثر ضد میکروبی است.
6. کنترل کیفیت:
آزمایش ها: محصول نهایی تحت آزمایش های شیمیایی و میکروبیولوژیکی قرار می گیرد تا خلوص، کارایی ضد میکروبی و عدم وجود مواد ناخواسته تأیید شود.
نکته مهم این است که این فرآیندها برای تولید کننده ایزوتیازولین در محیط های صنعتی با رعایت دقیق نکات ایمنی و محیط زیستی انجام می شوند، زیرا بسیاری از مواد اولیه و محصولات میانی می توانند سمی باشند. همچنین، تولید این مواد ممکن است شامل پتنت ها و فرآیندهای مخصوص به هر شرکت تولیدکننده باشد که جزئیات آنها عموماً محرمانه نگه داشته می شود.
غلظت مصرف ایزوتیازولین ۱۴ درصد و ۱.۵ درصد به علت خطر حساسیت پوستی و آلرژی تماسی، شدیداً محدود شده است. به طور کلی، غلظت های بسیار پایین (کمتر از ۰.۰۰۱۵%) برای جلوگیری از عوارض توصیه می شود و افراد حساس بهتر است از محصولاتی که فاقد این ماده هستند، استفاده کنند.
در اتحادیه اروپا (EU):
مخلوط (CMIT/MCI) و (MIT/MI) با نسبت ۳:۱ حداکثر ۰.۰۰۱۵% (۱۵ ppm) در محصولات شستشو مجاز است. استفاده در محصولات ماندگار روی پوست مانند کرم ها ممنوع است.
(BIT)، (OIT) و (DCOIT) در محصولات آرایشی ممنوع هستند (فقط در کاربردهای صنعتی مجاز).
در ایالات متحده (FDA/CIR):
MI به تنهایی تا۱۰۰ ppm در محصولات rinse-off مجاز است، اما مخلوط MCI/MI حداکثر ۱۵ ppm در rinse-off و ۷.۵ ppm در leave-on (با ارزیابی ریسک حساسیت).
در ایران و استانداردهای مشابه:
معمولاً بر اساس مقررات EU یا استانداردهای بین المللی، حداکثر ۱۵ ppm (۰.۰۰۱۵%) برای مخلوط MCI/MI در محصولات آرایشی بهداشتی مجاز است. غلظت بالاتر می تواند باعث تحریک پوست، آلرژی یا مشکلات تنفسی شود.
| پارامتر | شرایط پیشنهادی |
| دمای نگهداری | دمای خنک تا اتاق (5-25 درجه سانتی گراد)؛ از دمای بالا (بیش از 40 درجه) یا انجماد (زیر 0 درجه) اجتناب شود. |
| رطوبت | در محیط خشک با رطوبت نسبی پایین (کمتر از 60%) برای جلوگیری از تجزیه یا رقیق شدن محلول. |
| نور | دور از نور مستقیم خورشید یا منابع UV، ترجیحاً در ظروف مات یا تیره برای جلوگیری از تخریب نوری. |
| ظرف نگهداری | ظروف دربسته و مقاوم به مواد شیمیایی (مانند پلاستیک HDPE، شیشه تیره یا استیل ضدزنگ). |
| محل نگهداری | محیط تمیز، خشک و با تهویه مناسب، دور از مواد اکسیدکننده قوی، اسیدها یا بازهای قوی. |
| مدت زمان نگهداری | معمولاً تا 1-2 سال در شرایط مناسب (با توجه به تاریخ تولید و انقضای محصول). |
| نکات ایمنی | از تماس مستقیم با پوست، چشم یا استنشاق بخارات اجتناب شود؛ هنگام کار از دستکش، عینک ایمنی و تهویه مناسب استفاده کنید. |
| جلوگیری از آلودگی | از ابزار تمیز برای برداشت ماده استفاده شود؛ از ورود آب یا آلودگی میکروبی جلوگیری کنید. |
ایزوتیازولینون ها (Isothiazolinones)، به ویژه (MIT) و (CMIT)، به دلیل خواص ضد میکروبی شان در محصولات مختلف استفاده می شوند، اما استفاده از آنها با برخی عوارض جانبی همراه است:
درماتیت تماسی آلرژیک:
یکی از شایع ترین عوارض آنها حساسیت پوستی است. ممکن است باعث قرمزی، خارش، تورم، خشکی، تاول های پوستی و دیگر نشانه های درماتیت شود. این واکنش ها می توانند به ویژه در افرادی که به این مواد حساس شده اند، شدید باشند.
تحریک مستقیم:
بدون در نظر گرفتن حساسیت آلرژیک، می توانند به عنوان تحریک کننده ها عمل کنند، به خصوص اگر در غلظت های بالا استفاده شوند. این می تواند به سوزش، قرمزی و خشکی پوست منجر شود.
حساسیت تنفسی:
هرچند کمتر شایع است، اما ممکن است برخی افراد به بخارات یا ذرات این ماده حساسیت تنفسی نشان دهند، که می تواند به علائمی مانند عطسه، آبریزش بینی، سرفه یا تنگی نفس منجر شود.
سمیت:
در غلظت های بسیار بالا، می توانند سمی باشند. این موضوع بیشتر به کاربردهای صنعتی و محیط های کاری که در آنها با این مواد به صورت غلیظ سر و کار دارند مربوط می شود و می تواند به مسمومیت منجر شود.
تاثیرات زیست محیطی:
استفاده از آنها، به ویژه در کاربردهای تصفیه آب یا صنایعی که با محیط زیست در تعامل هستند، می تواند بر اکوسیستم های آبی تاثیر منفی بگذارد، اگرچه بسیاری از آنها زیست تجزیه پذیر هستند.
جایگزین های مواد اولیه آرایشی بهداشتی و مواد اولیه شوینده ها برای ایزوتیازولین می توانند شامل موارد زیر باشند:
برای خرید ایزوتیازولین ایرانی و دریافت قیمت می توانید با شرکت آرکا شیمی گستر سپیدار وارد کننده مواد اولیه آرایشی بهداشتی با شماره های 02182801442 و 09026715830 در تماس باشید.
منبع: pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
نوشته شده توسط: خانم مهندس سمانه مطهری
کارشناس شیمی محض با بیش از ۱۲ سال سابقه تخصصی در حوزه مواد اولیه صنایع دارویی، آرایشی بهداشتی و غذایی.
فارغ التحصیل کارشناسی شیمی محض و دارای گواهی دوره تضمین کیفیت از سازمان فنی و حرفه ای کشور و دوره تخصصی کروماتوگرافی (GC و HPLC) از دانشگاه مالک اشتر تهران.
دارای تجربه عملی در آنالیز مواد، تفسیر و ارزیابی گواهی های آنالیز (COA)، بررسی خلوص و تطابق با استانداردهای کیفی و کنترل کیفیت مواد اولیه.
سابقه همکاری با شرکت تولیدی امحا و فعالیت به عنوان مسئول فنی در شرکت های تولیدی آرایشی و بهداشتی.
آشنایی تخصصی با فرآیند تولید و فرمولاسیون شوینده های آرایشی و روند تولید در صنایع فرآورده های غذایی.
محتواهای منتشرشده بر پایه دانش علمی، تجربه عملی آزمایشگاهی و استانداردهای کیفی تدوین می شود.
aminvalipoor –
ایزوتیازولینون ها به دلیل فعالیت باکتریواستاتیک و قارچی در صنایع آرایشی و بهداشتی و به عنوان افزودنی های شیمیایی برای مصارف شغلی و صنعتی استفاده می شوند. علیرغم اثربخشی آنها به عنوان بیوسیدها، حساس کننده های قوی هستند و تحریکات و آلرژی های پوستی ایجاد می کنند و ممکن است خطرات زیست محیطی را به همراه داشته باشند.
هاتف نژاد –
میخواستم بدونم که ایزوتیازولین برای کفپوش اپوکسی آنتی باکتریال کاربرد داره؟؟؟ سیستم ما آب پایه نیست
و ما نگهدارنده برای مواد داخل ظرف و حین انبارداری نمی خواهیم
میخواهیم که فیلم خشک رنگ آنتی باکتریال باشه
arkachem –
ایزوتیازولین ها به عنوان نگهدارنده های ضد میکروبی در رنگ ها و پوشش های پایه آب استفاده می شوند تا از رشد میکروب ها، قارچ ها و باکتری ها در داخل ظرف یا در حین انبارداری جلوگیری کنند. اما در مورد کاربرد آنها برای ایجاد خاصیت آنتی باکتریال در فیلم خشک رنگ های غیر پایه آب (مانند کفپوش اپوکسی غیر پایه آب)، چند نکته مهم وجود دارد:
عملکرد ایزوتیازولین ها در فیلم خشک: معمولاً برای محافظت از محصول در حالت مایع (داخل ظرف) طراحی شده اند و در فیلم خشک رنگ (پس از خشک شدن) اثر آنتی باکتریال پایداری ندارند. این ترکیبات فرار هستند و با گذشت زمان یا در معرض شرایط محیطی (مثل گرما یا UV) از فیلم خشک تبخیر می شوند یا تجزیه می شوند. بنابراین، برای دستیابی به خاصیت آنتی باکتریال در فیلم خشک کفپوش اپوکسی غیر پایه آب، ایزوتیازولین ها گزینه مناسبی نیستند.
جایگزین های مناسب برای خاصیت آنتی باکتریال در فیلم خشک: برای ایجاد خاصیت آنتی باکتریال در فیلم خشک کفپوش اپوکسی، معمولاً از افزودنی های خاص مانند نانوذرات نقره، اکسید روی، یا ترکیبات کواترنری آمونیوم استفاده می شود. این مواد می توانند در فرمولاسیون رزین اپوکسی گنجانده شوند و پس از خشک شدن، خاصیت ضد میکروبی پایداری را در سطح فراهم کنند. این افزودنی ها برخلاف ایزوتیازولین ها، در فیلم خشک فعال باقی می مانند و از رشد باکتری ها، قارچ ها و کپک ها روی سطح جلوگیری می کنند.
از آنجا که سیستم شما پایه آب نیست، باید افزودنی های آنتی باکتریال سازگار با رزین اپوکسی (پایه حلال یا 100% جامد) انتخاب شوند. نانوذرات نقره یا ترکیبات کواترنری آمونیوم معمولاً با رزین های اپوکسی سازگار هستند و میتوانند به خوبی در ماتریس پلیمری پخش شوند. این مواد باید در مرحله فرمولاسیون به دقت مخلوط شوند تا یکنواختی و پایداری در فیلم خشک تضمین شود. کفپوش های اپوکسی آنتی باکتریال به دلیل یکپارچگی، نفوذناپذیری و مقاومت در برابر مواد شیمیایی و سایش، برای محیط های بهداشتی مانند بیمارستان ها و صنایع دارویی بسیار مناسب هستند. افزودن مواد آنتی باکتریال به فرمولاسیون باید با دقت انجام شود تا خواص مکانیکی و شیمیایی کفپوش (مانند مقاومت در برابر سایش یا مواد شیمیایی) تحت تأثیر قرار نگیرد.