پروپیلن گلیکول (Propylene Glycol) یک دی الکل محلول در آب است که به دلیل خاصیت حلالیت، رطوبت گیری و توانایی کمک به توزیع یکنواخت برخی ترکیبات، در صنایع دارویی، آرایشی و بهداشتی، غذایی و شیمیایی کاربرد دارد. این ماده با فرمول مولکولی C₃H₈O₂، معمولاً به عنوان حلال، حامل و عامل حفظ رطوبت در فرمولاسیون های مختلف استفاده می شود.
فهرست مطالب
نقش پروپیلن گلیکول در فرمولاسیون
نقش در فرمولاسیون
عملکرد
حلال و هم حلال
حل یا افزایش حلالیت برخی ترکیبات کم محلول در آب
مرطوب کننده
جذب و حفظ رطوبت در فرمولاسیون
حامل مواد مؤثره
کمک به حل شدن و توزیع یکنواخت برخی مواد مؤثره
افزایش دهنده نفوذ
در برخی فرمول های موضعی، افزایش نفوذ بعضی مواد مؤثره از پوست
تنظیم کننده ویسکوزیته
تغییر ویسکوزیته و بهبود قابلیت پخش در برخی سیستم ها
کاهش دهنده نقطه انجماد
کاهش نقطه انجماد محلول های آبی و افزایش مقاومت در برابر سرما
خواص فیزیکی و شیمیایی
خاصیت
مشخصات پروپیلن گلیکول
نام شیمیایی
1,2-Propanediol یا Propane-1,2-diol
نام رایج
Propylene Glycol (PG)
فرمول مولکولی
C₃H₈O₂
فرمول ساختاری
CH₃–CHOH–CH₂OH
CAS Number
57-55-6
جرم مولکولی
76.10 g/mol
شکل فیزیکی
مایع
ظاهر
شفاف و بی رنگ
بو
بی بو یا دارای بوی بسیار ضعیف
ماهیت شیمیایی
دی الکل آلیفاتیک دارای دو گروه هیدروکسیل (OH)
قطبیت
ترکیب قطبی به دلیل وجود دو گروه هیدروکسیل
رطوبت پذیری
رطوبت گیر (Hygroscopic) و قادر به جذب رطوبت از محیط
حالت در دمای محیط
مایع نسبتاً ویسکوز
چگالی در 20°C
حدود 1.036 g/cm³
وزن مخصوص
حدود 1.035–1.040
نقطه انجماد
حدود 60-°C
نقطه جوش
حدود 188°C
فراریت
پایین در دمای محیط
ویسکوزیته دینامیک
حدود 43–56 mPa·s در محدوده دمایی 20–25°C
ضریب شکست در 20°C
حدود 1.430–1.434
کشش سطحی در 25°C
حدود 35–36 mN/m
ضریب تقسیم اکتانول/آب (Log Kow)
حدود 0.9- تا 1.1-
نقطه اشتعال
حدود 99–103°C، بسته به روش آزمون
دمای خوداشتعالی
حدود 370–420°C
پایداری شیمیایی
در شرایط معمول نگهداری، نسبتاً پایدار
قابلیت کاهش نقطه انجماد
دارد و می تواند نقطه انجماد محلول های حاوی خود را کاهش دهد
رفتار در برابر دما
در دمای معمول پایدار؛ با افزایش دما، تبخیر و تجزیه حرارتی در شرایط شدید اهمیت بیشتری پیدا می کند
رفتار در برابر رطوبت محیط
به دلیل ماهیت رطوبت گیر، در معرض هوای مرطوب می تواند آب جذب کند
کاربرد پروپیلن گلیکول
پروپیلن گلیکول معمولاً از منابع پتروشیمی یا گیاهی (مانند ذرت یا نیشکر) تولید می شود و به دلیل خواص مرطوب کننده، حلال و تثبیت کننده در صنایع آرایشی، دارویی، غذایی، شیمیایی، دخانیات، کشاورزی، مصارف خانگی و تحقیقات علمی کاربردهای گسترده ای دارد. این ماده در تولید کرم های مرطوب کننده، شربت های دارویی، بستنی ها، ضد یخ ها، مایعات ویپ و سموم کشاورزی نقش کلیدی ایفا می کند.
پروپیلن گلیکول به دلیل خواص شیمیایی و فیزیکی اش (مانند نقطه انجماد پایین و قابلیت حل) در صنایع شیمیایی کاربرد دارد.
ضد یخ و خنک کننده: در سیستم های خنک کننده خودروها، هواپیماها و تأسیسات صنعتی به عنوان یک ماده ضد یخ غیرسمی (برخلاف اتیلن گلیکول) استفاده می شود.
مایعات هیدرولیک: در سیستم های هیدرولیک و ترمز به عنوان یک ماده روان کننده و انتقال دهنده فشار به کار می رود.
صنعت نساجی: در فرآیندهای رنگرزی و تکمیل پارچه ها به عنوان یک ماده مرطوب کننده و حلال استفاده می شود.
مایعات تمیزکننده صنعتی: در فرمولاسیون پاک کننده های صنعتی برای سطوح و تجهیزات به عنوان حلال و مرطوب کننده به کار می رود.
پروپیلن گلیکول در تنباکو
پروپیلن گلیکول در تنباکوهای مخصوص ویپ و سیگارهای الکترونیکی ماده ای رایج است. این ماده به عنوان پایه برای ایجاد بخار و انتقال نیکوتین و طعم دهنده ها استفاده می شود و به خاطر خاصیت جذب رطوبت، به حفظ رطوبت تنباکو و جلوگیری از خشک شدن کمک می کند.
با این حال، برخی از افراد ممکن است به آن حساسیت داشته باشند و عوارضی مانند تحریک دهان یا گلو و یا حتی واکنش های آلرژیک را تجربه کنند. بنابراین، استفاده از تنباکوهای بدون پروپیلن گلیکول یا کاهش میزان آن برای این افراد ممکن است مطلوب باشد.
پروپیلن گلیکول در جویس های ویپ (e-liquid یا vape juice) نیز یک ماده اصلی است و یک احساس خنکی ملایم به تجربه استفاده از ویپ اضافه می کند که می تواند برای برخی از کاربران لذت بخش باشد. PG نسبت به VG رقیق تر است، بنابراین به روان شدن جویس کمک می کند و از گرفتگی ویک ها (wicks) جلوگیری می کند. ترکیب جویس های ویپ معمولاً بر اساس نسبت PG به VG مشخص می شود که می تواند تجربه استفاده را تغییر دهد. جویس های با PG بالاتر معمولاً طعم قوی تر و احساس خنکی بیشتری دارند اما بخار کمتری تولید می کنند.
پروپیلن گلیکول در کشاورزی
پروپیلن گلیکول در کشاورزی کاربردهای محدودی دارد. در برخی پوشش های محافظتی برای میوه ها و سبزیجات برای افزایش ماندگاری و حفظ رطوبت به کار می رود. در فرمولاسیون سموم و کودهای مایع به عنوان حلال و تثبیت کننده برای بهبود توزیع مواد فعال استفاده می شود. در فرمولاسیون آفتکش ها، علف کش ها و کودهای مایع به عنوان حلال و عامل پخش کننده استفاده می شود و در پوشش های محافظتی برای میوه ها و سبزیجات برای حفظ رطوبت و افزایش ماندگاری کاربرد دارد.
پروپیلن گلیکول در صنعت چاپ
پروپیلن گلیکول در صنعت چاپ، به ویژه در فرمولاسیون جوهرهای پایه آب و برخی جوهرهای چاپ دیجیتال، به عنوان حلال، کمک حلال و ماده جاذب رطوبت کاربرد دارد. این ماده با کاهش سرعت تبخیر آب و سایر اجزای فرار، از خشک شدن بیش از حد جوهر در مسیر انتقال یا نازل های چاپگر جلوگیری می کند و می تواند به حفظ جریان پذیری و پایداری جوهر کمک کند.
همچنین بسته به ترکیب فرمولاسیون، حضور آن می تواند بر ویسکوزیته، زمان خشک شدن و رفتار جوهر روی سطح چاپ اثر بگذارد. البته مقدار مصرف آن ثابت نیست و باید متناسب با نوع جوهر، رزین، پیگمنت، بستر چاپ و تجهیزات تعیین شود.
پروپیلن گلیکول در غذای حیوانات
پروپیلن گلیکول در صنعت خوراک دام و حیوانات نیز کاربرد دارد و بسته به نوع محصول و مقررات مربوط به گونه حیوانی، می تواند به عنوان ماده جاذب رطوبت، حلال و حامل برخی ترکیبات مورد استفاده قرار گیرد. یکی از کاربردهای شناخته شده آن در خوراک گاوهای شیری، استفاده در جیره یا مکمل های خوراکی برای تأمین یک منبع سریع انرژی است که پس از مصرف می تواند در متابولیسم، به ترکیباتی تبدیل شود که در مسیر تولید گلوکز نقش دارند. با این حال، میزان مصرف آن باید بر اساس جیره، وضعیت دام، هدف تغذیه ای و مقررات خوراک دام تعیین شود و نمی توان یک درصد مصرف ثابت برای همه خوراک ها در نظر گرفت.
پروپیلن گلیکول برای ضدعفونی
پروپیلن گلیکول به عنوان یک حلال برای موادی مانند الکل ها (اتانول یا ایزوپروپیل الکل) عمل می کند. این امر به افزایش ثبات و توزیع یکنواخت مواد فعال در محلول کمک می کند. در برخی از فرمولاسیون ها، این ماده به عنوان یک نگهدارنده استفاده می شود که می تواند عمر مفید محصولات ضدعفونی کننده را افزایش دهد. این ماده به تنهایی خاصیت ضدعفونی کننده قوی ندارد. موثر بودن یک ضدعفونی کننده بیشتر به مواد فعال دیگری مانند الکل ها بستگی دارد.
پروپیلن گلیکول در صنایع رنگ، پوشش و رزین
پروپیلن گلیکول در صنایع رنگ و پوشش بیشتر به عنوان حلال، کمک حلال و اصلاح کننده ویسکوزیته در برخی فرمولاسیون ها استفاده می شود. قابلیت اختلاط آن با آب و توانایی حل کردن یا کمک به حل شدن برخی رزین ها، رنگدانه ها و مواد آلی باعث می شود در فرمولاسیون های مشخص، به بهبود پخش و فرآوری مواد کمک کند. در برخی رنگ ها و پوشش های پایه آب نیز می تواند به عنوان پایدارکننده در برابر چرخه های انجماد و ذوب به کار رود. همچنین می تواند ماده اولیه تولید برخی رزین ها، از جمله رزین های پلی استر غیراشباع و بعضی رزین های آلکیدی باشد.
پروپیلن گلیکول در صنعت پلاستیک و پلیمر
در صنعت پلاستیک و پلیمر، پروپیلن گلیکول بیش از آنکه مستقیماً به عنوان افزودنی عمومی به پلاستیک نهایی اضافه شود، به عنوان ماده اولیه و حد واسط شیمیایی در تولید برخی پلیمرها و رزین ها اهمیت دارد. یکی از کاربردهای مهم آن در سنتز رزین های پلی استر غیراشباع (UPR) است. پروپیلن گلیکول در واکنش با اسیدها یا انیدریدهای چندعاملی، بخشی از ساختار پلی استر را تشکیل می دهد و نوع گلیکول می تواند بر ویژگی هایی مانند رفتار پخت و خواص مکانیکی رزین اثر بگذارد.
این رزین ها در ساخت قطعات کامپوزیتی، پوشش ها و محصولات تقویت شده با الیاف شیشه کاربرد دارند. همچنین در برخی فرآیندهای گلیکولیز و بازیافت شیمیایی PET از آن برای تجزیه پلیمر و تولید مواد واسطه مورد استفاده در ساخت رزین پلی استر غیراشباع استفاده شده است. بنابراین، کاربرد این ماده در این حوزه بیشتر به تولید رزین و مواد پلیمری خاص مربوط می شود، نه اینکه به طور معمول جزء اصلی پلاستیک هایی مانند پلی اتیلن یا پلی پروپیلن باشد.
بشکه پروپیلن گلیکول SK کره
جدول حلالیت پروپیلن گلیکول
پروپیلن گلیکول یک دی ال آلی با خاصیت آب دوستی بالا است که به دلیل وجود دو گروه هیدروکسیل، قابلیت اختلاط پذیری بسیار خوبی دارد. این ویژگی باعث شده است که از آن به عنوان حلال، حامل و کمک حلال استفاده شود.
به ویژه در محصولات آرایشی و بهداشتی، مواد غذایی و دارویی به عنوان مرطوب کننده و حلال استفاده می شود. به طور معمول گلیسیرین می تواند جایگزینی برای این ماده برای اکثر کاربردها باشد.
اتیلن گلیکول (Ethylene Glycol):
اگرچه سمی تر است و بیشتر در ضدیخ ها استفاده می شود، اما در برخی موارد صنعتی می تواند جایگزین شود.
یک الکل قندی که می تواند در محصولات غذایی و دارویی به عنوان مرطوب کننده و تثبیت کننده استفاده شود.
پلی اتیلن گلیکول (Polyethylene Glycol – PEG):
در برخی از کاربردهای دارویی و صنعتی به عنوان حلال یا مرطوب کننده استفاده می شود.
عوارض پروپیلن گلیکول
پروپیلن گلیکول معمولاً به عنوان یک ماده ایمن برای استفاده در محصولات مختلف تلقی می شود، اما مانند هر ماده شیمیایی دیگر، در صورت استفاده بیش از حد یا در شرایط خاص می تواند عوارض جانبی داشته باشد. تماس مکرر یا طولانی مدت با آن می تواند باعث خارش، قرمزی، یا حتی درماتیت تماسی آلرژیک شود. در برخی افراد، به ویژه آنهایی که پوست حساس دارند، ممکن است باعث خشکی پوست شود.
استنشاق بخارات آن می تواند باعث تحریک گلو، سرفه و در موارد نادر، مشکلات تنفسی شود. این موضوع به خصوص در استفاده از سیگارهای الکترونیکی مطرح است. در موارد نادر، مصرف خوراکی زیاد آن می تواند باعث مسمومیت شود که علائم آن می تواند شامل حالت تهوع، استفراغ، و اسهال باشد.
در دوزهای بسیار بالا یا در موارد مسمومیت، می تواند بر عملکرد کبد و کلیه تأثیر بگذارد، اما این موارد بسیار نادر هستند. این ماده در بدن به اسید لاکتیک تبدیل می شود که می تواند در دوزهای بسیار بالا باعث اسیدوز لاکتیک شود. برخی افراد ممکن است به این ماده حساسیت داشته باشند که می تواند منجر به واکنش های آلرژیک شود.
باید توجه داشت که این عوارض بیشتر در شرایط استفاده بیش از حد، حساسیت های فردی، یا در مواردی که قرار گرفتن در معرض مکرر و طولانی مدت رخ می دهد، مشاهده می شوند. این ماده در مقادیر معمولی معمولاً بی خطر تلقی می شود و توسط سازمان های نظارتی مانند FDA به عنوان ماده ای بی خطر برای استفاده تأیید شده است. به ندرت دیده شده است که برخی افراد در مواجه با این ماده دچار تحریک پوست یا درماتیت پوستی شده اند.
خرید پروپیلن گلیکول از آرکا شیمی
فروش پروپیلن گلیکول در آرکا شیمی گستر سپیدار با برند SK کره و در بسته بندی 215 کیلوگرمی (گرید دارویی و آرایشی) انجام می گیرد. برای استعلام قیمت، مشاوره فنی و اطلاع از موجودی، می توانید با آرکا شیمی گستر سپیدار وارد کننده مواد اولیه دارویی در ارتباط باشید.
MSDS پروپیلن گلیکول
در MSDS/SDS پروپیلن گلیکول (Propylene Glycol)، اطلاعاتی مانند مشخصات ماده، خطرات احتمالی، اقدامات کمک های اولیه، شرایط نگهداری، کنترل تماس و تجهیزات حفاظت فردی ارائه می شود. پروپیلن گلیکول در شرایط معمول سمیت حاد و خورندگی پایینی دارد، اما تماس طولانی مدت می تواند موجب تحریک پوست یا چشم شود. هنگام کار صنعتی، رعایت بهداشت فردی، جلوگیری از تماس مستقیم با چشم و پوست و استفاده از محافظ مناسب در زمان جا به جایی مقادیر زیاد توصیه می شود.
پروپیلن گلیکول قابل احتراق است و باید در شرایط مناسب و دور از منابع حرارت و شعله نگهداری شود. مشخصات دقیق خطر و اقدامات ایمنی ممکن است با توجه به گرید و تولید کننده متفاوت باشد؛ بنابراین SDS همان محصول باید مبنای کار صنعتی قرار گیرد.
بخش
اطلاعات کلیدی
شماره CAS
57-55-6
خطرات اصلی
غیرخورنده، غیرسمی در غلظت های معمول، ممکن است باعث تحریک خفیف پوست و چشم شود، قابل اشتعال
علائم قرارگیری
تحریک خفیف پوست، چشم یا دستگاه تنفسی (در بخار)، ممکن است حساسیت پوستی در برخی افراد ایجاد کند
اقدامات کمک اولیه
چشم: شستشو با آب حداقل ۱۵ دقیقه
پوست: شستشو با آب و صابون
بلع: دهان را بشویید، در صورت نیاز به پزشک مراجعه کنید
استنشاق: انتقال به هوای تازه
لباس محافظ
دستکش (نیتریل یا لاتکس)، عینک ایمنی، لباس معمولی (در صورت کار طولانی مدت)
نقطه اشتعال
حدود 99 درجه سانتی گراد
اقدامات اطفای حریق
آب پاش، فوم الکل مقاوم، دی اکسید کربن یا پودر خشک
شرایط نگهداری پروپیلن گلیکول
پارامتر
شرایط نگهداری
دمای نگهداری
دمای خنک و پایدار (بین 15 تا 30 درجه سانتی گراد)؛ از دمای بالا یا انجماد اجتناب شود.
محل نگهداری
محیط خشک، خنک و دارای تهویه مناسب، دور از منابع گرما، جرقه و شعله.
ظرف نگهداری
ظروف دربسته از جنس استیل ضدزنگ، آلومینیوم یا پلاستیک مقاوم (مانند HDPE).
جلوگیری از آلودگی
دور از مواد اکسیدکننده قوی، اسیدها و بازهای قوی.
رطوبت
در محیط با رطوبت کنترل شده برای جلوگیری از جذب رطوبت (پروپیلن گلیکول جاذب رطوبت است).
نور
دور از نور مستقیم خورشید، ترجیحاً در ظروف مات یا تیره.
ایمنی
استفاده از دستکش و عینک ایمنی هنگام کار با آن؛ دور از دسترس کودکان و حیوانات.
مدت زمان نگهداری
معمولاً تا 2 سال در شرایط مناسب (بر اساس تاریخ تولید و انقضای درج شده).
ملاحظات خاص
برچسب گذاری مناسب ظروف؛ بررسی دوره ای برای نشتی یا تغییر رنگ و بو.
سوالات متداول درباره پروپیلن گلیکول
پروپیلن گلیکول چیست؟
پروپیلن گلیکول (PG) یک مایع بی رنگ، بی بو و کمی شیرین است که به عنوان حلال، مرطوب کننده و نگهدارنده استفاده می شود. در صنایع غذایی، دارویی و آرایشی کاربرد دارد و توسط FDA به عنوان ماده ای ایمن (GRAS) شناخته شده است. این ماده با اتیلن گلیکول متفاوت است و سمیت بسیار کمتری دارد. در غذاها، داروها و محصولات آرایشی برای حفظ رطوبت و بهبود قوام استفاده می شود.
آیا پروپیلن گلیکول برای مصرف خوراکی ایمن است؟
بله، پروپیلن گلیکول توسط FDA و WHO به عنوان افزودنی غذایی ایمن تأیید شده است. مقدار مجاز مصرف روزانه 25 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. این ماده در بدن به سرعت تجزیه شده و به عنوان منبع کربوهیدرات استفاده می شود. با این حال، مصرف بیش از حد ممکن است در برخی افراد عوارض گوارشی ایجاد کند.
پروپیلن گلیکول در چه محصولاتی یافت می شود؟
پروپیلن گلیکول در غذاهای فرآوری شده مثل کیک، نوشابه، بستنی و سس ها، همچنین در داروهای خوراکی، تزریقی و موضعی و محصولات آرایشی مانند کرم ها و شامپوها استفاده می شود. این ماده به عنوان حلال، امولسیفایر و مرطوب کننده عمل می کند. همچنین در ضد یخ غیرسمی و مایعات ویپ (سیگار الکترونیکی) یافت می شود. در صنایع، برای تولید رزین و پلاستیک نیز کاربرد دارد.
آیا پروپیلن گلیکول می تواند باعث حساسیت شود؟
در برخی افراد، پروپیلن گلیکول ممکن است باعث حساسیت پوستی یا درماتیت تماسی شود، به ویژه در افرادی با پوست حساس یا اگزما. میزان شیوع آلرژی به آن بین 0.8 تا 3.5 درصد گزارش شده است. علائم شامل قرمزی و خارش پوست است. در صورت بروز حساسیت، بهتر است از محصولات حاوی این ماده اجتناب کنید.
چرا پروپیلن گلیکول در ضد یخ استفاده می شود؟
پروپیلن گلیکول به دلیل نقطه انجماد پایین، به عنوان جایگزین غیرسمی اتیلن گلیکول در ضد یخ های ایمن برای مواد غذایی و محیط زیست استفاده می شود. این ماده از تشکیل کریستال های یخ جلوگیری می کند و در سیستم های خنک کننده و گرمایشی کاربرد دارد. برخلاف اتیلن گلیکول، در صورت نشت، خطر کمتری برای انسان و حیوانات دارد. همچنین در یخ زداهای هواپیماها استفاده می شود.
آیا استنشاق پروپیلن گلیکول خطرناک است؟
استنشاق بخارات پروپیلن گلیکول در کاربردهای معمولی (مانند ویپ یا دود مصنوعی) معمولاً بی خطر است، اما داده های بلندمدت کافی وجود ندارد. برخی افراد ممکن است به دلیل خاصیت مرطوب کنندگی آن، خشکی دهان یا گلو را تجربه کنند. توصیه می شود در کاربردهای استنشاقی مانند تولیدات تئاتری با احتیاط استفاده شود. مطالعات حیوانی اثرات جدی گزارش نکرده اند.
پروپیلن گلیکول چگونه در بدن متابولیزه می شود؟
پروپیلن گلیکول پس از مصرف خوراکی به سرعت جذب و در کبد به لاکتات، پیروات و استات تبدیل می شود. حدود 45 درصد آن بدون تغییر از طریق ادرار دفع می شود. در افراد سالم، این فرآیند بی خطر است، اما در دوزهای بالا ممکن است باعث اسیدوز لاکتیک شود، به ویژه در بیماران با مشکلات کلیوی. نیمه عمر آن در بزرگسالان 1.4 تا 3.3 ساعت است.
آیا پروپیلن گلیکول برای محیط زیست مضر است؟
پروپیلن گلیکول سمیت کمی برای موجودات آبزی دارد و به سرعت در محیط زیست تجزیه می شود (20 تا 30 روز). با این حال، در غلظت های بالا می تواند تقاضای اکسیژن بیوشیمیایی (BOD) را افزایش دهد و به اکوسیستم های آبی آسیب برساند. در مقایسه با اتیلن گلیکول، اثرات زیست محیطی کمتری دارد. استفاده مسئولانه آن توصیه می شود.
آیا پروپیلن گلیکول در داروها خطرناک است؟
در داروهای تزریقی (مانند لورازپام و دیازپام)، پروپیلن گلیکول به عنوان حلال استفاده می شود و معمولاً ایمن است. اما دوزهای بالای تزریقی ممکن است باعث اسیدوز لاکتیک، مشکلات کلیوی یا تشنج شود، بهویژه در کودکان یا بیماران ICU. محدود کردن دوز و نظارت بر بیماران می تواند این خطرات را کاهش دهد. بهتر است تحت نظر پزشک استفاده شود.
تفاوت پروپیلن گلیکول و اتیلن گلیکول چیست؟
پروپیلن گلیکول (C3H8O2) و اتیلن گلیکول (C2H6O2) هر دو الکل هستند، اما اتیلن گلیکول بسیار سمی است و می تواند باعث نارسایی کلیه و مرگ شود. پروپیلن گلیکول ایمن تر است و در غذاها، داروها و ضد یخ های غیرسمی استفاده می شود. برخلاف اتیلن گلیکول، متابولیت های پروپیلن گلیکول بی ضرر هستند. این تفاوت باعث شده پروپیلن گلیکول جایگزین ایمن تری باشد.
کارشناس شیمی محض با بیش از ۱۲ سال سابقه تخصصی در حوزه مواد اولیه صنایع دارویی، آرایشی بهداشتی و غذایی.
فارغ التحصیل کارشناسی شیمی محض و دارای گواهی دوره تضمین کیفیت از سازمان فنی و حرفه ای کشور و دوره تخصصی کروماتوگرافی (GC و HPLC) از دانشگاه مالک اشتر تهران.
دارای تجربه عملی در آنالیز مواد، تفسیر و ارزیابی گواهی های آنالیز (COA)، بررسی خلوص و تطابق با استانداردهای کیفی و کنترل کیفیت مواد اولیه.
سابقه همکاری با شرکت تولیدی امحا و فعالیت به عنوان مسئول فنی در شرکت های تولیدی آرایشی و بهداشتی.
آشنایی تخصصی با فرآیند تولید و فرمولاسیون شوینده های آرایشی و روند تولید در صنایع فرآورده های غذایی.
محتواهای منتشر شده بر پایه دانش علمی، تجربه عملی آزمایشگاهی و استانداردهای کیفی تدوین می شود.
طبق FDA، پروپیلن گلیکول به عنوان یک افزودنی غذایی در بدن متابولیزه می شود و به عنوان یک منبع کربوهیدرات معمولی استفاده می شود. استفاده طولانی مدت و مقادیر قابل توجهی از پروپیلن آن (تا پنج درصد از کل غذای مصرفی) را می توان بدون ایجاد مسمومیت مصرف کرد.
اسدالله یکتا –
آیا پروپیلن گلیکول به صورت خوراکی بی خطر است؟
arkachem –
طبق FDA، پروپیلن گلیکول به عنوان یک افزودنی غذایی در بدن متابولیزه می شود و به عنوان یک منبع کربوهیدرات معمولی استفاده می شود. استفاده طولانی مدت و مقادیر قابل توجهی از پروپیلن آن (تا پنج درصد از کل غذای مصرفی) را می توان بدون ایجاد مسمومیت مصرف کرد.